Ervaringen

Hieronder volgen enkele ervaringsverhalen van volwassenen over de invloed die dyslexie op hun studie en werk hebben (gehad).

Anouk

Ik ben een 25 jarige student die moeite heeft met Nederlandse en Engelse taal. Ik studeer Mens en Techniek een HBO bachelor waarbij een hoog niveau verwacht wordt. Door mijn dyslectie werd ik belemmerd gedurende deze studie. Door aan te kloppen bij Stichting Taalhulp heb ik met deze hulp mijn Engelse struikelblokken kunnen overwinnen. Hier ben ik mijn behandelaar erg dankbaar voor en het was een super fijne begeleiding die ze mij geboden heeft. Hier ben je aan het goede adres als je op een waardig niveau hulp wilt krijgen als volwassen leerling. 

Martijn

In de brugklas is bij mij officieel dyslexie vastgesteld. Met de voorziening extra tijd slaagde ik voor de Havo en aansluitend het Vwo. Talen waren zeker niet mij sterkste punt en ik was geen snelle lezer, maar ik kwam ermee weg. Na mijn middelbare school ben ik rechten gaan studeren. Niet de meest logische keus. Ik was er echter van overtuigd dat ik mijn dyslexie wel zou overwinnen als ik maar mijn best zou doen.
Tijdens mijn studie werd ik zo nu en dan geconfronteerd met mijn schrijfwijze. Ik merkte ook dat ik af ten toe zoekende was hoe ik het beste zinnen kon formuleren. Tevens las ik vaak over mijn eigen schrijffouten heen. Toch leek het wel mee te vallen. Ik studeerde af en vond een baan in de advocatuur.
Na enkele maanden werken zakte ik door de mand. Mijn schrijfstijl was ondermaats en ik was erg zoekende naar hoe het wel moest. De lat ligt natuurlijk hoog bij een baan als advocaat maar het was erg confronterend om op deze manier weer tegen mijn dyslexie aan te lopen.
Om mijn schrijfachterstand in te halen, en om mijn baan te behouden, ben ik opzoek gegaan naar hulp. Het is niet makkelijk om als jong volwassene (ik ben 26) hulp op maat te krijgen. Dyslexie lijkt meer een jeugdprobleem waar op latere leeftijd niks maar aan is te doen. Desalniettemin vond ik Taalhulp.
Snel kwam ik met Stichting Taalhulp in contact. Na een kennismakingsgesprek werd er een toegespitst plan van aanpak gemaakt. Om de week zaten we een uur (online) om oefeningen te maken en te bespreken. In alle eerlijkheid was ik aan het begin een beetje sceptisch. De oefeningen leken aan de makkelijke kant. Toch maakte ik onnodige fouten en werd het belang van de oefeningen snel duidelijk. Al snel merkte ik dat de ‘simpele’ oefeningen wel degelijk nut hadden.
Na een aantal maanden kan ik overtuigd zeggen dat ik veel heb geleerd. Ook op 26 jarige leeftijd en na een universitaire studie kan een dyslect nog steeds zijn taal verbeteren. Deze conclusie verbaasde mij eerlijk gezegd. Maar ik ben blij dat ik hulp heb gezocht. De toegespitste aanpak van Taalhulp werkt erg snel en heeft veel geholpen. Een verbetering in taal is daarnaast bevorderlijk voor het zelfvertrouwen. Daarom ben ik Taalhulp, in het bijzonder mijn behandelaar, dankbaar. Taalhulp kan ik aan jong en oud aanraden.